دختر خورشید

از زمین، مریخ، عطارد، یا که از ناهید بود؟/ یک نظر دیدم به چشمم تکه مرارید بود

یک نگاهم نه ندیده عاشقم کرد آفتاب/ گرم عشقش مست کردم، دختر خورشید بود

شعر را باید تصور کرد باید لمس کرد/ مثل اوج رقص و پرواز صدای ساز تو

شعر من در بوم نقاشی قلبم تا ابد/ می کشم هم میخرم هم می سرایم ناز تو

خواستم عمق جنونت را بیابم پای ها/ هر دو در دریای دردت بی مهابا کاشتم

تا به خود آمد دلم غرقت شده بودم فقط/ از تو، از الماس عشقت خاطره ها داشتم

حرف هایت سینه من را به آتش میکشد/ بالنی پر می کشد شاید که پیدایت کند

قلب من کشتی سرگردان میان آب ها/ تو در آغوشم بکش این عشق دریایت کند

دختر خورشید تابان، ای تمام نور عشق/ جز تو دامان کسی دیگر نزاید یک امیر

چون عسل شیرین شکوهش چون عقاب/ تا فراز آسمان ها یکه میتازد چو شیر

#محمدرضا

اشعار محمدرضا رستمی اتویی...