مسیر - سیاوش قمیشی

یه نکته جالبی راجب این آهنگ سیاوش وجود داره که من تازه بهش دقت کردم... هر چند اتفاقی ولی جالبه

من شعر زیر حدودا پنج سال پیش گفتم و تیر ماه نود و چهار تو اینستاگرام به اشتراک گذاشتم (تو پستای قبلیم هست) و مثل اغلب شعرام رو پیج منتصب به پیج اصلی سیاوش تگ کردم. این آهنگ سیاوش آذر ماه نود و چهار اومد بیرون که انگار نقطه مقابل این شعره منه... (هر چند اتفاقی)

*** *** *** *** *** *** *** ***

ملامت
در گروه مطربان محکوم بی ماهی شدم/در کنار محتسب محکوم گمراهی شدم
تشنه آبم شراب سرخ آتش می دهد/بی غذا ماندم به نزدم مار و عقرب می نهد
چشم سار و زیب طاوس ذکر بلبل آیدم/بی همایم ای خدایم بوی صد گل آیدم
مطرب و والی کنارم شور و مونس می شود/دل بر آید دل نشیند از چه عاجز می رود
رودی ام گاهی به پایین گه به بالا می روم/گه یمین و گه یسار آخر به دریا می روم
ماهی آزادم و از جنس اقیانوسی ام/آسمان پیمایم و هر دم پی فانوسی ام
این یکی گوید به که باید روی و آن دگر/گویدم مانم به رود و بی توجه بر گذر
دانه ی ماه و هزاران آینه در راه بود/یوسف چاه و به بند؟ آخر به تخت شاه بود
راه عشق از راه من با شوق دلبر می روم/هر که گوید مس بود من عاشق زر می روم

محمدرضا

*** *** *** *** *** *** ***

متن آهنگ مسیر سیاوش

الهی خم نشی وقتی که دردات
رویه شونت مثه یه کوله باره
تو میتونی بری از پا نیفتی
دیگه این راه برگشتن نداره
مسیره زندگی مثله یه روده
که آخر دل به دریا میسپاره
اگه بالا و پایین داره اما
تهش حسه رسیدن موندگاره
قبولش کن اگه حتی شکستی
نگو هرگز امیدت میره از دست
تو میتونی بری و پر بگیری
اگه شوقه رهایی تو دلت هست
نگو هرگز امیدت میره از دست
مبادا وقته رفتن کم بیاری
مسیره زندگی مثله یه روده
که یعنی راهی جز رفتن نداری
برو تا آخر دنیا سفر کن
سفر کن تا دلت آروم بگیره
سفر مثله یه مرهم دلنشینه
نذار حسش تویه قلبت بمیره
مسیره زندگی مثله یه روده
که آخر دل به دریا میسپاره
اگه بالا و پایین داره اما
تهش حسه رسیدن موندگاره
نگو هرگز امیدت میره از دست
مبادا وقته رفتن کم بیاری
مسیره زندگی مثله یه روده

که یعنی راهی جز رفتن نداری

اشعار محمدرضا رستمی اتویی...