اشعار محمدرضا رستمی اتویی

دوستم شومینه ای این روز ها کنج اتاق / سردی رفتارت از سوز زمستان سرد تر حرف های کودکی شد مرهم تنهائیم / دختر همسایه از مردان شهری مرد تر گرچه دنیا این جنونم را ملامت کرده است / درد عشقت از ملالت های دنیا درد تر چون بهاری سبز بودم تا که روزی دیدمت / زردی رخسارم امروز از خزان هم زرد تر آنکه روزی سر به راهی اش در عالم شهره بود / از بیابان گرد ها هم شد بیابان گرد تر محمدرضا...